Sevgili karım… Mayıs’ın bu endamlı ve pek revnaklı çiçeğini Haşim söylese nasıl söyler acep deyip böyle bir şey yaptırdım Gemini-chan’a ne kadar muvaffak olabildi emin olamasam da bir lokmacık Haşimî bir üslup sezmedim desem yalan olur. Btw biraz da ben belli başlı düzeltmeler yaptım soonasında. Bittabii sen Haşimyen bir girl olarak daha bir takdir edersindi. Yine de sevdiceğin sevgilisine böyle bir annatımla sunmak istedi bu çiçeği… Lakin Mayıs ne kadannn nasipli ki o sana bu çiçeği sunarken sâye’nde sen de her bir Mayıs bir Elif çiçeği bahşediyorsundu ona. Ve her yer Elif rayihası… Mis…
Müge çiçeği, vadi derinliklerinin o loş ve esrarlı sükûnetini, ulu meşe gölgelerinin serinliğini ve suların mırıltılı kenarlarını tahayyül eder. Mayısın o ilk günleri tulû edince, fildişinden oyulmuş küçük kadehleri andıran çiçekleri hafifçe aralanır; derunî ve mest edici bir ıtır, rüzgârın kanatlarında semaya yükselir.
Bu koku, bir işaret-i gaybîdir; onu duyan bülbül, bahçelerin alelade çalılarını terk ederek ormanın o derin ve vahşi tenhalığına çekilir. Orada kendine bir eş, bir inziva ve aks-i sedâsını bulacak bir belde arar. Vadi zambağının o büyüleyici kokusunun rehberliğinde, bu latif kuş nihayet kendi melceini bulur; rakiplerini bilinmeyen bir buûda gönderip orada kendince bir saltanat kurar ve her yıl bir avdet-i saadeti müjdeleyen bu nazenin çiçeği, aşkı ve o kudsî yalnızlığı, ruhun en derin telinden kopan mısralar gibi nağmeleriyle tebcil eder.